Welkom bij de Verhalenbank Psychiatrie
Dit is het platform om ervaringsverhalen te lezen en delen. Elk verhaal kan gaan over ervaringen met psychische kwetsbaarheid of het herstelproces.
Lees meer over de VerhalenbankVerhalen van zorgprofessionals
Lees hier de verhalen van zorgprofessionals die betrokken zijn (geweest) bij het herstelproces van zorgontvangers.
Lees de verhalenVerhalen van (ex-)zorgontvangers
Lees hier de verhalen van mensen die psychische zorg (hebben) ontvangen
Lees de verhalenVerhalen van naastbetrokkenen
Lees hier de verhalen van mensen die als naaste van een zorgontvanger ervaring hebben met psychische kwetsbaarheid.
Lees de verhalenJouw verhaal
Wil jij je verhaal delen? Vul dan het contactformulier in. We nemen contact met je op om de werkwijze te bespreken en een gespreksafspraak te plannen.
Naar het contactformulierRecente verhalen

De lessen van een klokkenluider
Voor Tony (51 jaar) werd de moed om te zeggen dat iets niet klopt, het vertrekpunt van een moeilijke periode. Wat begon met het melden van misstanden op zijn werk, groeide uit tot een conflict met grote gevolgen. Als klokkenluider ontdekte hij niet alleen hoe ingewikkeld het kan zijn om voor eerlijkheid en rechtvaardigheid op te komen, maar ook hoe kwetsbaar een mens kan worden onder langdurige stress. Tegelijkertijd vond hij een nieuwe vorm van zingeving: zijn ervaringen inzetten om anderen te helpen.

Brede blik op de GGZ
Miguel (28) werkt als zorgprofessional in de mentale gezondheidszorg. Hij heeft ook als zorgontvanger ervaring met psychische kwetsbaarheid. Hij werkt halftijds als ergotherapeut en is daarnaast bijna klaar met een master in de gezondheidsbevordering. Miguel is ook muzikant en vuurartiest. Vanuit al die ervaringen heeft hij een bredere visie op de zorg ontwikkeld dan de puur psychoanalytische aanpak die op zijn werk werd gebruikt. Hij pleit voor een eclectische aanpak waarbij de beste onderdelen uit verschillende bronnen van kennis worden geselecteerd en samenkomen. Inmiddels is Miguel overgestapt naar ander werk dat beter op zijn visie aansluit. Dit verhaal beschrijft hoe hij aan zijn inzichten gekomen is.

Ik weiger te zwijgen
Miriam (81 jaar) vertelt over jarenlange ervaringen die haar zoon had met de GGZ. En niet alleen daarover maar ook de ervaringen van Miriam zelf: een moeder die vocht tegen een systeem dat haar structureel buitensloot en haar zoon uiteindelijk niet heeft kunnen beschermen. Na een eerste gedwongen opname volgt een reeks van diagnoses, en vervolgopnames waar de focus vooral gericht is op medicatie. Miriam zelf ervaart structurele uitsluiting en machteloosheid; het wordt haar vaak onmogelijk gemaakt haar zoon te ondersteunen. Uiteindelijk komt haar zoon te overlijden. Na zijn dood zoekt Miriam erkenning en onderneemt zij juridische stappen tegen de GGZ. Kunst en activisme helpen haar al die tijd te overleven. Haar verhaal is doorspekt met kritiek op de psychiatrie maar is ook een pleidooi voor dialoog; het is een verhaal van een moeder die weigert te zwijgen.